قهرمان من
" شکست یک موقعیت موقتی ست . این تویی که با نا امیدیت دائمیش می کنی ."
شاید هیچوقت این جمله را کلاسه بندی شده از پدرم نشنیده باشم ولی آنچه در عمل و در طول دوران زندگیم به من آموخت همواره امید بود و امید بود و امید . پدرم مرد موفقیست ، مردی که می تواند به راحتی الگو باشد . الگویی از ایستادگی ، مهربانی ، سخاوت ، سرسختی و ... و تمام صفات خوبی که یک قهرمان می تواند داشته باشد . قهرمانی که شکست خورد ولی تسلیم شکست نشد ، قهرمانی که شکست خورد ولی آنچنان پله ای از شکست ساخت به سوی پیروزی ، که شایسته نام قهرمانی باشد . پدرم هیچ گاه برای من مردی نبوده که بتواند ایستاده در حیاط ماه را به دو نیم تقسیم کند ولی همیشه انسانی بوده با تحلیلی درست از محیط اطرافش ، مردی بوده که هرچند شکست را در زندگی اجتناب ناپذیر می دانست ولی هیچ گاه شکست نتوانست شکستش دهد . پدرم مرد بزرگیست . قهرمانیست که هیچ گاه کتابخانه ی بزرگش را از من دریغ نکرد ...
پدرم قهرمان من است .
نوشته شده در سه شنبه پانزدهم خرداد 1386 توسط مهتاب
|
|
